Mała wygrana, która odczarowała mi zwykły czwartek

[eabrownme]

Czwartek, godzina siedemnasta, a ja ledwo zipię. W robocie sypało się z każdej strony – jedna awaria, potem druga, do tego klient, który zmieniał zdanie szybciej niż ja skarpetki. Wyszedłem z biura z ciężką głową, a w autobusie ktoś jeszcze nadepnął mi na buta. Standard, prawda? W domu nie chciało mi się nawet jeść. Padłem na kanapę, włączyłem telewizor i... zdałem sobie sprawę, że nie mam siły nawet na głupie przeskakiwanie kanałów. No i wtedy zerknąłem na komputer.

Nie jestem hazardzistą. Naprawdę. Lubię od czasu do czasu zagrać w coś prostego, żeby odreagować, ale bez fanfar i bez liczenia na miliony. Zazwyczaj wchodzę na platformę, rzucę okiem na automaty, czasem postawię jakieś drobne. Tego dnia akurat przypomniałem sobie, że już dawno nie sprawdzałem swojego konta. Tak sobie pomyślałem: zamiast gapić się w sufit, lepiej zrobić coś, co odwróci moje myśli. I właśnie wtedy pojawiło się to znajome okno z logowaniem. Zawsze mam gdzieś zapisany adres, ale tym razem czegoś się pogubiłem. Chwila szukania, kilka kliknięć i w końcu mogłem przejść do rzeczy.

Z początku myślałem, że tylko obejrzę, co tam w ofercie. Przewinąłem kilka gier, popatrzyłem na te wszystkie kolorowe ikony, ale tak naprawdę nie wiedziałem, czego chcę. W końcu mój wzrok padł na stary dobry owocowy automat. Zupełnie taki, jak te, które kiedyś stały w budce u pana Zdzisia na rogu. Taka nostalgia. Wpłaciłem niewielką kwotę, może dwadzieścia złotych, ot tak, żeby pośmieszkować. Pamiętam, że wcisnąłem spin i nagle zobaczyłem trzy takie same symbole. Serce zabiło mi szybciej. Okazało się, że wygrałem trzydzieści pięć złotych. Nie majątek, ale dla mnie to był mały sukces. Chyba po raz pierwszy tego dnia się uśmiechnąłem.

No i właśnie wtedy przypomniałem sobie, że dobry humor to podstawa. Moja żona wciąż mówi, że gram za dużo, ale wie, że to tylko taka chwilowa rozrywka. A ja? Lubię ten moment, kiedy wchodzę na stronę, żeby sprawdzić, czy mam jakieś promocje albo nowe gry. To takie moje małe okienko na świat, zwłaszcza gdy wokół tyle szarości. Czasem wygram, czasem przegram, ale zawsze mam z tego frajdę. Tamtego czwartku postanowiłem zostać na dłużej. Włączyłem coś z wulkanami, potem jakieś jackpoty, ale nie szalałem. Zresztą, co tam dużo mówić – czasem lepiej zatrzymać się w odpowiednim momencie, żeby zachować dobre wspomnienia.

Pamiętam, że grałem sobie tak do wieczora, a kiedy przegrałem te wygrane złote, nie poczułem rozczarowania. Przeciwnie, stwierdziłem, że to i tak lepsze niż siedzenie przed telewizorem i użalanie się nad sobą. W pewnym momencie wyobraziłem sobie, co by było, gdybym wtedy nie pokopał w pamięci i nie przypomniał sobie adresu. Dzisiaj już nie pamiętam nawet, co dokładnie odpisałem temu klientowi z pracy. Za to doskonale pamiętam, że mała wygrana dała mi kopa do działania. Wieczorem zrobiłem zakupy, ugotowałem coś dobrego, a nawet zadzwoniłem do kumpla, z którym nie rozmawiałem od tygodnia. I wszystko to przez kilkanaście minut przy wirtualnym owocowym automacie.

Tak naprawdę nie chodzi mi o pieniądze. Chodzi o ten dreszczyk emocji, o przerwę od codzienności, o chwilę, w której mogę się poczuć jak dziecko, które wrzuca monetę do automatu z zabawkami. Jasne, nie każdy podziela moje zdanie. Są tacy, którzy uważają, że to strata czasu. Ale ja myślę, że jeśli ktoś umie zachować umiar, to takie wirtualne harce mogą być całkiem przyjemną odskocznią. Od tamtego czwartku regularnie zaglądam na platformę, zwłaszcza w te dni, gdy czuję się przytłoczony. I zawsze, ale to zawsze, przypominam sobie o zdrowej dawce rozsądku.

Aha, jeszcze jedno – kiedy następnym razem będziesz miał gorszy dzień, spróbuj tej samej sztuczki. Nie musisz wygrywać wielkich sum. Czasem wystarczy drobna wygrana albo chociaż kilka minut na grze, żeby przestawić myśli na inny tor. Dla mnie to działa jak reset. Gdy już znudzi mi się obowiązkowe przeglądanie internetu, po prostu wpisuję vavada logowanie i spędzam dziesięć minut na ulubionych automatach. Tyle wystarczy, żebym poczuł się lżej. Oczywiście pilnuję, żeby to nie weszło mi w nawyk, ale wiem, że mam nad tym kontrolę.

W sumie to śmieszne, jak małe rzeczy potrafią odmienić dzień. Może komuś to zabrzmi banalnie, ale ja w końcu uwierzyłem, że chwila przyjemności, nawet taka wirtualna, ma sens. To nie jest ucieczka od rzeczywistości, a raczej oddech przed kolejnym podejściem do życia. Bo każdemu z nas czasem potrzeba tego małego kopniaka. No i proszę – wyszedłem z tego czwartku z uśmiechem na twarzy, z apetytem na dobry obiad i z przekonaniem, że nawet drobne wygrane potrafią cieszyć. A że przy okazji poleciało kilka groszy? Cóż, są gorsze sposoby spędzania wieczoru, prawda?